Islamitisch begraven

De dood is onderdeel van het leven en rondom het sterven en begraven zijn vele rituelen en tradities binnen de Islam. Eeuwige grafrust is een zeer belangrijke traditie binnen het islamitisch geloof, maar ook het bezoeken van het graf.

Het is aanbevolen om te worden begraven waar men sterft. Dat is in Nederland niet altijd eenvoudig omdat er op veel plekken geen blijvende grafrust is. Het lichaam moet na het overlijden zo veel mogelijk met rust worden gelaten. De ogen van de overledene worden gesloten en iedereen bidt.

Laatste zorg

De rituele wassing vindt meestal plaats in een uitvaartcentrum of ziekenhuis dat daarvoor een speciale ruimte heeft. Mannen worden door mannen, vrouwen door vrouwen verzorgd. Het lichaam wordt meermaals gewassen met water waaraan geurige stoffen zijn toegevoegd, zodat het van alle onreinheden wordt ontdaan. Vervolgens wordt het lichaam in grote witte doeken, zonder versiering, gewikkeld. Na de rituele bewassing mag het lichaam niet meer aangeraakt worden, zodat het rein het graf in kan gaan.

In Nederland wordt de overledene eerst naar de moskee gebracht voor het Djanazah-gebed. Daarna wordt het lichaam naar de islamitische begraafplaats gebracht. Traditioneel zijn er veel dragers uit de moslimgemeenschap om de baar een stukje te dragen, uit eerbetoon aan de overledene.

Het gezicht richting Qibla

Bij het graf aangekomen, wordt het lichaam uit de kist getild en in een graf op de rechterzijde gelegd met het aangezicht richting Qibla. De aanwezige moslims dichten het graf zelf. Van de overgebleven aarde wordt een heuveltje gemaakt. Het graf wordt niet versierd, maar een eenvoudige markering in de vorm van een boomschijf is wel mogelijk. Bij moslims is het de gewoonte dat er slechts één overledene in een graf komt te liggen. Het is een islamitische regel dat een graf niet wordt geruimd.